موسسه انتشارات بین المللی چتر اندیشه مجله پژوهش و مطالعات علوم اسلامی 2676-5780 4 41 2022 12 22 حنابله و نص گرایی 74 88 10.22051/jera.2021.31891.2698 FA میترا دانشحوی دکتری واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد تهران طاهره دانشیار ادیان و عرفان، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 2022 07 13 در اسلام پس از رحلت پیامبر (ص) امت اسلامی به دو شاخه شیعه و سنی تقسیم گردید. گرایشات گوناگونی نیز در بحث مرجعیت نص و ظاهر و عقل پدیدار شد که در میان اهل‌سنت، گرایش عمده اهل‌حدیث بودند و در رأس آنان احمدبن حنبل بود، در آثار وی ﻫﯿﭻ‌ﮐﺘﺎب رأی، فتوی، قیاس و یا اﺳﺘﻨﺒﺎط ﻓﻘﻬﯽ دیده نمی‌شود و بیشتر آثار وی در زمینه حدیث است. قشری‌گرایی و استناد به ظواهر آیات و احادیث موجب شد که مسائل سستی از جمله، تجسیم خداوند به اعتقادات حنابله راه یابد. تفکر احمدبن حنبل، بار دیگر توسط احمد‌بن تیمیه تبلیغ و ترویج گردید. ابن‌تیمیه با آرا و عقاید خود زمینه‌ی فکری مذهب وهابیت را فراهم ساخت. از جمله عقاید وهابیت، تکفیر غیر وهابیان، روا ندانستن زیارت قبور پیامبر(ص) و اهل بیت، روا ندانستن توسّل و استشفاع به آنان و شرک پنداشتن سوگند به غیر خدا و بی‌اعتنایی به عقلانیت و گفتگو می‌باشد. پژوهش حاضر در نظر دارد به بررسی حنابله و نص‌گرایی بپردازد که در تاریخ اسلام نقش برجسته‌ای را ایفا نموده ‌است. /downloadfilepdf/3135181